Loading color scheme

44 Χρόνια Ορειβατικός Σύλλογος Αχαρνών (1976 – 2020)

TPL_IN

 

Οι άνθρωποι συνηθίζουν να γιορτάζουν επετείους. Εθνικές-οικογενειακές-προσωπικές.
Επετείους που για κάποιους λένε κάτι, ενώ κάποιους άλλους τους αφήνουν αδιάφορους.
Υπάρχουν όμως και άλλες, που σημαίνουν πολλά, έστω και αν αυτές αφορούν
κάποια σχετικά μικρή ομάδα ανθρώπων. Αυτό λοιπόν συμβαίνει με την ομάδα του
Ορειβατικού Αχαρνών η οποία στο πέρασμα των σαράντα τεσσάρων χρόνων, που
φέτος συμπληρώνει, μεγάλωσε, ανδρώθηκε και απλώθηκε σ’ όλη την Ελλάδα.
Κατάφερε να δημιουργήσει ένα πρότυπο σύλλογο, που ενώνει ανθρώπους με κοινούς
στόχους και όνειρα.

Η ομάδα αυτή των αισιόδοξων και αποφασισμένων ανθρώπων που
πίστεψε στην ανάγκη ανάπτυξης μιας αρμονικής σχέσης των ανθρώπων με το βουνό και
τη φύση γενικότερα, ίδρυσε το Σεπτέμβριο του 1976 τον Ορειβατικό Σύλλογο Αχαρνών.
Από τότε έχουν περάσει 44 χρόνια. Χρόνια προσπαθειών και κόπων. Χρόνια με
πολλές χαρές και επιτυχίες, αλλά και χρόνια με απογοητεύσεις και πείσμα. Πολλοί ήταν
αυτοί που πέρασαν το κατώφλι του Ορειβατικού, τον αγάπησαν και έγιναν πιστοί φίλοι
του. Σήμερα αριθμεί 6.000 μέλη. Όλοι αυτοί έγιναν μια παρέα, με κοινά όνειρα, κοινούς
αγώνες και κοινές χαρές.


Πολλά έγιναν στα χρόνια που πέρασαν που γεμίζουν ενθουσιασμό, αλλά και πίστη
ότι μπορεί να γίνουν ακόμη περισσότερα, αρκεί να είναι όλοι μαζί δεμένοι σαν μια
γροθιά, όπως ήταν μέχρι σήμερα, στους κοινούς στόχους και τα οράματα.


ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ
(1976) Ιδρύεται ο σύλλογος με την επωνυμία «Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος
Αχαρνών». Παράλληλα εκδίδεται το πρώτο διμηνιαίο ενημερωτικό δελτίο του
Συλλόγου, ασπρόμαυρο και με δώδεκα σελίδες. Ταυτόχρονα αρχίζει να
λειτουργεί τμήμα σκάκι. Το τμήμα αυτό στα χρόνια που ακολούθησαν
αναπτύχθηκε και οι αθλητές και οι αθλήτριές του πήραν μέρος σε επίσημες
διοργανώσεις έχοντας κερδίσει σημαντικές διακρίσεις (πανελλήνια
πρωταθλήματα και διασυλλογικά).
(1977) Ιδρύει το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αχαρνών, με αρχική
εγκατάστασή του σε παλαιό Γυμνάσιο των Αχαρνών.
(1978) Το διμηνιαίο ενημερωτικό δελτίο παίρνει το όνομα «ΚΟΡΦΕΣ». Γίνεται
έγχρωμο με 40 σελίδες και εκδίδεται με σκοπό την υποστήριξη της ανάπτυξης
του ορεινού αθλητισμού και τη δραστηριοποίηση σε αθλητικά και κοινωνικά
θέματα, όσο το δυνατόν περισσοτέρων ανθρώπων. Ταυτόχρονα υποστηρίζει
την ανάπτυξη ενός γόνιμου προβληματισμού για την προστασία του ορεινού
περιβάλλοντος και την αειφόρο ανάπτυξή του.


(1980) Ιδρύονται και αρχίζουν να λειτουργούν σχολές χιονοδρομίας για μικρούς και
μεγάλους, που συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Σκοπός των σχολών αυτών είναι η
έγκυρη και όσο το δυνατόν πιο οικονομική εκμάθηση όλων των μορφών
χιονοδρομίας, σε όσους το επιθυμούν. Οι σχολές έχουν διαρκώς αυξανόμενο
αριθμό μαθητών, ιδιαίτερα δε τα παιδικά τμήματα.
(1981) Αρχίζει η κατασκευή του πρώτου καταφυγίου του Συλλόγου, στην κορφή
Φλαμπούρι στην Πάρνηθα.
(1982) Ο Ορειβατικός Αχαρνών ιδρύει την Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία
Αχαρνών, μεταφέρει το Μουσείο στο παλαιό Δημαρχείο της πόλης, που
παραχώρησε στο Σύλλογο ο τότε Δήμαρχος Ντίνος Βρεττός και δωρίζει σε
επίσημη τελετή, ολόκληρο το Μουσείο, στη νεοσυσταθείσα Ιστορική και
Λαογραφική Εταιρεία Αχαρνών. Την ίδια εκείνη ημέρα εγκαινιάζεται, από την
αείμνηστο Μελίνα Μερκούρη, το νέο πλέον Μουσείο, ένα από τα μεγαλύτερα
επιτεύγματα του Συλλόγου.

(1983) Ξεκινά ως νέα πολιτιστική και ανθρωπιστική δραστηριότητα το «Πανηγύρι της
Ανθρωπιάς». Μια διήμερη γιορτή στο βουνό κατά τη διάρκεια της οποίας
ορειβάτες αλλά και φίλοι τους δίνουν σε ειδικά διαμορφωμένες σκηνές του
Ερυθρού Σταυρού, αίμα για τα παιδιά που πάσχουν από Μεσογειακή Αναιμία.
Την ίδια εκείνη χρονιά καθιερώνεται ως ετήσια δραστηριότητα ο «Γύρος
της Πάρνηθας». Ένας αγώνας ανωμάλου δρόμου 16 χιλιομέτρων για άτομα
άνω των 15 ετών, μέσα στο δάσος της Πάρνηθας. Για τους λιλιπούτειους
αθλητές υπάρχει ειδική διαδρομή 4 χιλιομέτρων. Η εκδήλωση επαναλαμβά-
νεται κάθε χρόνο μέχρι και σήμερα. Εφέτος θα διεξαχθεί ο 37ος Γύρος της
Πάρνηθας.
(1984) Καθιερώνεται Πανελλήνιος Διαγωνισμός Φωτογραφίας με θέμα «Τα ελληνικά
βουνά. Άνθρωποι και φύση». Ο Διαγωνισμός επαναλαμβάνεται κάθε τριετία.
Κατά τη διάρκεια της απονομής των βραβείων γίνεται ειδική τελετή στην
οποία τιμώνται βετεράνοι ορειβάτες και άλλοι που συνέβαλαν στην προώθηση
του ορεινού αθλητισμού.
Το περιοδικό του Συλλόγου μεγαλώνει σε ύψος και πλάτος γίνεται
60σέλιδο και στη συνέχεια 100σέλιδο με έγχρωμες σελίδες, παγκόσμιας πλέον
ακτινοβολίας, με συνδρομητές σε όλη την Ελλάδα και πολλές χώρες. Για
υποστήριξη των Ελλήνων αλλά και των ξένων φίλων του βουνού, το περιοδικό
δημιούργησε ειδικό τμήμα για ετοιμασία και έκδοση λεπτομερών ορειβατικών
χαρτών των ελληνικών βουνών, τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά και
γερμανικά.


(1987) Γίνεται έναρξη σχολών βουνού για μικρούς και μεγάλους που συνεχίζονται
μέχρι σήμερα. Ο Ορειβατικός πίστευε και πιστεύει ακόμα, ότι αυτό που βασικά
έχει σημασία είναι οι άνθρωποι να μπορούν να περπατούν με όσο το δυνατόν
μεγαλύτερη ασφάλεια στο βουνό. Σκοπός λοιπόν των σχολών αυτών είναι η
έγκυρη εκμάθηση όλων των μορφών ορεινού αθλητισμού για τις οποίες
υπάρχει ενδιαφέρον. Οι σχολές έχουν διαρκώς αυξανόμενο αριθμό μαθητών.
(1988) Τοποθετούνται ηλιακές φωτοκυψέλες στο καταφύγιο Φλαμπούρι της
Πάρνηθας, για ενίσχυση της ενεργειακής αυτοδυναμίας του.
(1990) Αγοράζεται οικόπεδο 1.700 τετραγωνικών μέτρων για την ανέγερση αθλητικού
και πολιτιστικού κέντρου του συλλόγου.
(1992) Γίνεται έναρξη λειτουργίας παιδικών κατασκηνώσεων βουνού. Με τη
δραστηριότητα αυτή ο Σύλλογος προσπαθεί να δυναμώσει τα παιδιά όχι μόνο
σωματικά και ψυχικά αλλά και να συμβάλει στην υποστήριξη εκείνων των
οικογενειών και των παιδιών που θέλουν να γνωρίσουν το βουνό μέσα από το
θεσμό της κατασκήνωσης

(1993 – 1994) Ο Σύλλογος συμμετέχει στο πρόγραμμα «Youth for Europe». Πρόγραμμα

ανταλλαγής νέων με την Αγγλία.
(1995) Υλοποιείται καινοτομικό πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης, του
Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, με θέμα «Σύμβουλοι προστασίας και
Ανάπτυξης Ορεινού Περιβάλλοντος». Στόχος του προγράμματος αυτού ήταν η
επαγγελματική κατάρτιση νέων που επιθυμούν να οργανώσουν ή να
συμμετάσχουν σε επαγγελματικές δραστηριότητες στο βουνό, με τρόπο που όχι
μόνο δεν θα βλάψει το ορεινό περιβάλλον αλλά να μπορέσουν να
λειτουργήσουν και σαν σύμβουλοι προστασίας του.
(1995) Ολοκληρώνεται η ανέγερση του κυρίως τμήματος του ιδιόκτητου αθλητικού
και πολιτιστικού κέντρου του Συλλόγου και πραγματοποιείται η μεταφορά των
γραφείων στο νέο κέντρο, προϋπολογισμού 120.000.000 δρχ.
(1996) Υλοποιείται εγκριθέν διακρατικό πρόγραμμα στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού
Προγράμματος «ΕΥΡΑΘΛΟΝ». Στόχος του προγράμματος η προώθηση του
ορεινού αθλητισμού στους νέους και η προστασία του ορεινού περιβάλλοντος.
Για την υλοποίηση του προγράμματος συνεργάστηκαν φορείς από την
Αυστρία, την Ιταλία, την Αγγλία και τη Σουηδία



(1996-1997) Συνεχίζονται οι εργασίες στο αθλητικό κέντρο και κατασκευάζεται κλειστή
πίστα αναρρίχησης, μοναδική τότε στην Ελλάδα και η οποία εξακολουθεί
μέχρι σήμερα να είναι από τις μεγαλύτερες. Με τη μεταφορά του συλλόγου
στις νέες του εγκαταστάσεις, δημιουργούνται δυνατότητες για νέες αθλητικές
και πολιτιστικές δραστηριότητες όπως:
Τεχνική Αναρρίχηση – Γυμναστική – Καράτε – Τζούντο – Πινγκ-Πονγκ –
Ζωγραφική –Αγιογραφία.
Παράλληλα λειτουργούν και τα παραδοσιακά τμήματα του Συλλόγου, με νέο
αίμα και νέες προοπτικές.
Ορειβασία: Με σχολές βουνού και συχνές αναβάσεις σ’ όλα τα βουνά και τα
φαράγγια της Ελλάδας.
Χιονοδρομία: Με σχολές που λειτουργούν κάθε Σάββατο και Κυριακή, στα
ωραιότερα χιονοδρομικά κέντρα της Ελλάδας.
Σκάκι: Με σχολές αλλά και οργάνωση μεγάλων διασχολικών και
διασυλλογικών αγώνων.
Ορεινή Ποδηλασία: Με σχολές - οργάνωση ποδηλατικών εκδρομών και
συμμετοχή σε πανελλήνιους αγώνες.
Παιδικές Κατασκηνώσεις: Με πλήθος εκπαιδευτικών και αθλητικών
δραστηριοτήτων.
(1998) Συνεχίζεται η αποπεράτωση του αθλητικού κέντρου με την κατασκευή της
σοφίτας του κτιρίου, και εξοπλίζονται τα τμήματά του με την αγορά
χιονοδρομικού υλικού και ποδηλάτων. Επαναλαμβάνονται για άλλη μία χρονιά
οι παιδικές κατασκηνώσεις στα Άγραφα και την Πάρνηθα, ενώ παράλληλα ο
Σύλλογος εκδίδει σειρά ορειβατικών χαρτών σε συνεργασία με τον ΕΟΤ.
(1999) Συνεχίζει το πρόγραμμα ανταλλαγής νέων με την Αγγλία, ενώ συμμετέχει στο
πρόγραμμα «σχολείο στο βουνό» και ταυτόχρονα κατορθώνει να αγοράσει δύο
νέα οικόπεδα κοντά στο αθλητικό κέντρο.
(2000) Συμμετέχει στο Διακρατικό πρόγραμμα «Youthstart-itiver» για την προστασία
του Περιβάλλοντος και τις εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Σε συνεργασία με
το Δήμο Καλύμνου και τον εκπαιδευτή Άρη Θεοδωρόπουλο, ξεκινούν την
αναρριχητική προβολή της Καλύμνου.
(2002) Συνεχίζει τα Ορειβατικά – Περιβαλλοντικά κέντρα για παιδιά, ενώ παράλληλα
αρχίζει ο θεσμός της βράβευσης των αθλητών του Συλλόγου.
(2003) Δημιουργεί σε ισόγεια αίθουσα του αθλητικού κέντρου, εκθεσιακό χώρο
χλωρίδας – πανίδας και πετρωμάτων, υποστηρίζει προγράμματα περιβαλ-
λοντικής εκπαίδευσης σχολείων της Αθήνας στο πλαίσιο του ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ,
επαναλαμβάνει το πρόγραμμα ανταλλαγής νέων με την Αγγλία και συμμετέχει
σε πρόγραμμα με νέους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω του οργανισμού Evert
Spa-Regional Development Agency European Union Policy Department.
(2005) Αγοράζονται VHF για την ασφαλή ανάβαση των ορειβατών στις εξορμήσεις
του Συλλόγου και ηχοεντοπιστικά συστήματα, για χρήση σε περίπτωση
χιονοστιβάδων, για τους αθλητές του ορειβατικού σκι.
(2006) Δημιουργείται βιβλιοθήκη στον 4 ο όροφο του αθλητικού κέντρου με βιβλία και
έντυπα ορειβατικού ενδιαφέροντος.
(2007) Γίνεται αποκατάσταση και αναβάθμιση της φωτοβολταϊκής μονάδας του
καταφυγίου. Εμπλουτίζεται η βιβλιοθήκη του Συλλόγου και χορηγούνται 150
βιβλία των εκδόσεών του, σε πυρόπληκτα σχολεία της Ηλείας.
(2008) Εκδίδεται βιβλίο με τίτλο: Νοσήματα βουνού, το οποίο διατίθεται δωρεάν.
(2009) Γιορτάζονται τα 200 τεύχη του περιοδικού ΚΟΡΦΕΣ με την έκδοση
πανηγυρικού τεύχους 100 σελίδων.
(2011) Αγοράζονται GPS για τις ανάγκες του Συλλόγου.
(2012) Τοποθετούνται στο αθλητικό κέντρο φωτοβολταϊκά συστήματα παραγωγής
ρεύματος στο πλαίσιο της πράσινης ανάπτυξης και της ωφέλειας, από τις ήπιες
πηγές ενέργειας. Συμμετέχει στο πρώτο Πανελλήνιο συνέδριο «Στρατηγικής

προβολής και ταυτότητας τόπου», σε τηλεδιάσκεψη με την πόλη του Βόλου.
Παράλληλα συμμετέχει με το Δήμο Αχαρνών σε πρόγραμμα ανταλλαγής νέων
από 5 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(2013) Αγοράζονται καινούργια φωτοβολταϊκά για τις ανάγκες του καταφυγίου.
(2015) Τοποθετείται στο αθλητικό κέντρο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, το
οποίο λειτουργεί όλο το 24ωρο.
Από το 1976 ως σήμερα:


 Ο Σύλλογος οργανώνει κάθε Σαββατοκύριακο αναβάσεις σε διάφορα βουνά της
Ελλάδος. Αναβάσεις έχουν γίνει επίσης σε πολλά από τα ψηλότερα βουνά στον
κόσμο όπως Ιμαλάια - Έβερεστ (από Νεπάλ), Άλπεις (από Αυστρία, Ιταλία,
Ελβετία και Γαλλία), Πυρηναία (από Ισπανία), Καρπάθια (Ρουμανία),
Κιλιμάντζαρο (από Τανζανία), Σιπχάν, Αραράτ και Αργαίος (από Τουρκία),
Άνδεις (από Βολιβία), βουνά της νήσου Βόρνεο, της Αρμενίας του Βιετνάμ, της
Αλβανίας κλπ.
 Συμμετέχει και υποστηρίζει δραστηριότητες που οργανώνονται από άλλους
συλλόγους, φορείς ή και άτομα, εφόσον περιλαμβάνονται στους σκοπούς του.
 Εκδίδει βιβλία με στόχο να μυήσουν τους νέους ορειβάτες στην ορειβασία, τη
φιλοσοφία της και την ασφαλή προσέγγισή της και κάνει παρουσιάσεις βιβλίων.
 Πραγματοποιεί δενδροφυτεύσεις, καθαρισμούς και σηματοδοτήσεις μονοπατιών.
 Οργανώνει προβολές, σεμινάρια και ομιλίες για πρώτες βοήθειες, εξοπλισμό,
διάσωση και επιμόρφωση νέων ορειβατών, όπως επίσης και για θέματα
προστασίας της φύσης.
 Οργανώνει αθλητικές εκδηλώσεις όπως Άθλους και Γύρους Πάρνηθας και
συμμετέχει σε αγώνες ελληνικούς και διεθνείς, όπως επίσης και σε
ποδηλατοδρομίες.
 Για όλες τις παραπάνω δράσεις του βραβεύεται από διάφορους φορείς
(Ομοσπονδίες, Δήμους και Κοινότητες διαφόρων περιοχών της Ελλάδας και
οικολογικές οργανώσεις).
Πρόεδρος του συλλόγου από το 1976 και μέχρι τον θάνατό του το 2004, υπήρξε ο
Νώντας Νίκας από τον οποίο τη σκυτάλη πήρε ο άξιος συνεχιστής αυτής της
υπεράνθρωπης προσπάθειας, Βασίλης Νίκας από το 2004 – 2016 και μετά από αυτόν η
Εύα Μπάλλιου. Σήμερα αυτή και τα ορκισμένα μέλη της μεγάλης οικογένειας του ΕΟΣ
Αχαρνών, συνεχίζουν άοκνα και με το ίδιο πάθος, να χτίζουν πετραδάκι – πετραδάκι και
με πάθος πρωτόγνωρο αυτό που οι πρώτοι εκείνοι αισιόδοξοι ονειρεύτηκαν.


Τα χρόνια περνάνε και οι νέοι του 1976 μεγαλώνουν. Χρειάζονται νέοι άνθρωποι για
το σήμερα και το αύριο. Υπάρχουν ευτυχώς πολλοί. Όμως χρειάζονται και άλλοι, ποτέ
δεν θα είναι αρκετοί. Χρειάζονται πολλοί για να πάνε αυτό το Σύλλογο ακόμα πιο ψηλά.
Για να καμαρώνουν και αυτοί αργότερα το ψήλωμά του, όπως έκαναν και οι
παλαιότεροι πριν από αυτούς. Γιατί τελικά ο Ορειβατικός Αχαρνών είναι ο πυρήνας
μιας σειράς δραστηριοτήτων που εκφράζουν τις απόψεις και τις επιθυμίες του
ορειβατικού κόσμου. Γιατί πρέπει όσο το δυνατόν περισσότεροι να γνωρίσουν την
ορεινή φύση και τους ανθρώπους της. Τα πανέμορφα χωριά και τα άγρια φαράγγια της.
Τις ψηλές κορφές και τα αεικίνητα ποτάμια της. Τη χλωρίδα και την πανίδα της. Γιατί!!!
«Πώς να νοιαστεί κάποιος ένα τόπο που δεν έχει περπατήσει ποτέ;…».

Eυχαριστούμε θερμά την πρόεδρο του συλλόγου Κα Εύα Μπάλλιου για το κείμενο, το φωτογραφικό υλικό και την άμεση ανταπόκριση στην πρόσκλησή μας . Έπεται μια ενδιαφέρουσα συνέχεια και ένας ακόμα πιο ενδιαφέρον χειμώνας .