Loading color scheme

Δημήτρης Παπανικολάου για την Παγκόσμια Ολυμπιακή ημέρα

TPL_IN

Με ανάρτηση του  στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram Ο Δημήτρης Παπανικολάου αναβιώνει μνήμες απο την Ολυμπιακή του παρουσία .  Χαρακτηριστικά αναφέρει :


  23 Ιουνίου.
Παγκόσμια ολυμπιακή ημέρα.
Για να είμαι ειλικρινής στον ομαδικό αθλητισμό το να γίνεις ολυμπιονίκης όπως είχα την τύχη εγώ εις διπλούν #ατλαντα1996 - #αθηνα2004
θέλει και λίγο τύχη,καλούς συμπαίχτες καθώς και να πέσεις στο σωστό timing αφού υπήρξαν αθλητές με μεγαλύτερη προσφορά κυρίως απ όσους εμπνευστήκαμε να ξεκινήσουμε τον αθλητισμό που δεν συμμετείχαν σε κάποια Ολυμπιάδα.
Από χθες όμως που ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις στο πολεμικό μουσείο και σήμερα θα συνεχιστούν σε διάφορες περιοχές όπως ΟΑΚΑ και Αγ κοσμά που θα δώσω το παρόν συζητώντας με τους πρωταθλητές μας από διάφορα αθλήματα το συμπέρασμα των εμπειριών είναι κοινό .
Δεν ήταν οι αγωνιστικές επιτυχίες η δυνατότερη ανάμνηση αλλά η εμπειρία συνολικά και το μύνημα της ευγενούς άμιλλας αλλά μέσα από την ειρήνη των λαών και τον σεβασμό στην διαφορετικότητα.
Άλλωστε η ολυμπιακή εκεχειρία αυτό σημαίνει και ξεκίνησε από την αρχαία Ελλάδα.
Όλες οι εχθροπραξίες σταματούσαν σε κάθε Ολυμπιάδα 7 ημέρες πριν και 7 ημέρες μετά ώστε οι αθλητές απαλλαγμένοι από τις στρατιωτικές υποχρεώσεις τους να δίνουν το παρόν.
Μπορεί το 1996 να μην είχα κινητό να βγάλω μια σέλφι με τον Μοχάμετ Άλι που ήταν λίγα μέτρα δίπλα μου η να αναζητώ από επαγγελματίες φωτογράφους αναμνήσεις από το 2004 όπως μια μίνι κουβέντα με τον Τσάκι Τσαν στη λαμπαδηδρομία,αλλά έχουν τυπωθεί για πάντα στο μυαλό μου .
Εμπειρίες όπως η ανατριχίλα που νιώθεις όταν μπαίνεις στο Ολυμπιακό στάδιο παρελαύνοντας με τη σημαία της Ελλάδας αλλά και με τις αποστολές απ όλο τον πλανήτη και στη συνέχεια η κοινή διαβίωση μαζί τους στο Ολυμπιακό χωριό είναι συναισθήματα που δεν ανταλλάσσονται με κάποια νίκη όπως πχ στα πανευρωπαϊκά και στα παγκόσμια.
Εκεί μαθαίνεις να σέβεσαι διαφορετικές κουλτούρες, ήθη και έθιμα και φυσικά απαιτείς να σεβαστούν και τα δικά σου.
Μαθαίνεις να σέβεσαι τη διαφορετικότητα, γίνεσαι <αντίπαλος> μόνο όσο ανταγωνίζεσαι για την χώρα σου και μετά ξαναγίνεσαι φίλος.
Γιατί γνωρίζεις ότι με τα βιώματα και τις εμπειρίες από τα πολλά ταξίδια που απέκτησες ότι αποτελεί απλά τυχαίο γεγονός ότι δεν γεννήθηκες κάπου αλλού.
Μακάρι να με αξιώσει ο θεός να ξαναζήσω μια Ολυμπιάδα από μέσα, έστω πλέον από άλλο ρόλο.